«И-и, тормыш дигәнең! Бетерсеннәр генә иде инде шул аракыны…» [гыйбрәт өчен]
Шушы көннәрдә генә безнең урамда яшәүче бер ир үлеп китте. Яңа ел бәйрәмнәреннән соң булды хәлләр. Бераз салгаларга ярата торган ир иде инде ул, мәрхүм. Әмма алай әшәкеләнеп йөрми иде кебек. Тыныч исерек иде. Хатыны аннан да дуамалрак түгел микән әле. Ире бераз гына салып кайттымы, гел уклау таягы белән куып, өенә кертмәде шуны. Без хатыннар белән нык гаепли идек инде аны. Ирләребез беребезнеке дә алтын түгел, кайчак эчеп тә кайталар инде, нишләтәсең. Алай дип кертмәскә дигән сүз түгел бит инде.
![«И-и, тормыш дигәнең! Бетерсеннәр генә иде инде шул аракыны…» [гыйбрәт өчен]](/resize/500/images/uploads/news/2019/4/21/eda52cb160b960fc196643f394e5d971.jpg)