Син курыкма миннән, син миңа кирәк
Румиянең күңеле кыбырсып куйды: тагын да шул кара машина, тагын да шул Фаяз… Өч көн рәттән бер үк вакытта, бер үк урында. Бүген исә ул туп-туры подъезд каршында туктаган, фараларын сүндереп, һавадагы бар тынлыкны үзенә йотып тора кебек.